Ne fakt, kjo eshte pyetja e pare qe me vjen ne mendje mua derisa e hapa nje blog.Zakonisht s'i them mendimet e mia me gjithe qejf me ze te larte.Me duket sikur, nje pjese e imja kthehet ne fjale, dhe fjala pasi e ke thene, vanitet.Vale qe perhapet . dhe diku, me larg ose me afer, arrin momenti kur humbet.Ndoshta po te shkruheshin do ishte ndryshe, por prape ndonjehere mendimet ecin aq shpejt, sa s'arrin as ti shkruash.Ja te shoh çfare do katranos
 Sapo te mesoj te nderroj sfondin, do e bej ti pershtatet titullit tim.Ka ndonje vullnetar qe te ma mesoje?Cdo postim do e shoqeroj dhe me nje foto.Fotot jane mrekulli ne syte e mi,sidomos kur jane te realizuara bukur.Asgje me e bukur sesa lindja e diellit per te pershkruar hapjen e blogut
                                     --------------------------------------------------

 Volete sapere cosa ho scritto?? Beh, ora di imparare qualche parola in albanese,oppure aspettate la mia ispirazione in italiano.Niente di meglio dell'alba sul mare per iniziare un blog.

  All'improvviso mi hai fatto passare davanti in un rewind gli ultimi dieci anni. Mi sono fermata appena ho incontrato i tuoi occhi fissi su di me...cosi lucenti...cosi limpidi.La sincerità e la voglia regnavano in un sorriso che si avvicinava alla mie labbra, nella piena consapevolezza che quel bacio non ci sarebbe stato nè allora nè mai...E pure lo volevo, sento la stessa voglia tuttora pensando a quel momento...ma il tempo non ha pietà e nel suo monotono tick-tack si è preso quel attimo lasciando in me la voglia.

 

R. i hodhi nxitimthi edhe nje shikim te gjitha stacioneve televizive, pastaj i merzitur psheretiu lehte dhe e mbylli TV. Flaku shkujdesshem telekomanden drejt fundit te shtratit dhe ktheu koken automatikisht koken drejt atij te shokut te tij te dhomes. Flinte! Nuk arriti te kuptonte ne ndjeu me shume zili apo neveri ndersa konstatoi pikerisht kete. Veshtroi drejt dritares, xhamat e se ciles ishin mbuluar me ate ngjyren e verdhe e te zbehte, qe feneret e rrugeve leshonin me nje rregullsi impresionuese. Sikur te kerkonte dicka, iu afrua, por kur pa rruget e boshatisura kuptoi qe e vetmja gje qe gjeti jashte atyre xhamave ishte konfirmimi qe edhe ajo nate, ashtu si edhe te tjerat e asaj jave, e atij muaji, e atij...oh, atij nuk i kujtohej me qekur, i kishte sjelle ate ndjenje zbrazetie. "Pse?" i erdhi te bertiste "Perse?". Ai nuk ia kishte kerkuar, ai donte vetem pak gjume, vetem te flinte te pakten disa ore.

Ndersa perpiqej te vriste kohen duke kerkuar dicka sadopak interesante ne televizion, kishte gogesitur disa here, por ai tashme e kuptonte se sa te pakuptimta kishin qene ato. "Pse, pse, pse dreqi e mori?" Shoku i tij i dhomes levizi dhe ai per nje cast u tremb se mos kish thene me ze te larte fjalet e fundit, por nje sekonde me vone shqetesimi iu trasformua ne nje deshire, qe ai te ishte zgjuar realisht. Keshtu edhe ai do te dinte se sa e gjate eshte nata nganjehere. Por shoku i tij i dhomes nuk dha me shenja jete, pervec nje frymemarrjeje te renduar, qe i perngjasonte gjithmone e me teper nje gerhime te lehte. Papritur skenografia e asaj dhome u be edhe me e neveritshme...

.........................................................( vazhdon)................................................

 S. sapo hyri ne shtepi, ju drejtua vaskes.Nje banje e ngrohte do ta ndihmonte te shkarkonte emocionet e asaj mbremjeje embelsisht te veçante.Dhoma ishte rremuje,po s'i kushtoi shume vemendje.Pa veten ne pasqyre.Cuditerisht asgje s'kishte ndryshuar.Atehere pse ndihej kaq ndryshe??!!Hapi krahet, leshoi koken pas dhe filloi te rrotullohej derisa ra mbi krevat.Kishte shkuar ne ate takim pa nje ide te qarte te asaj qe priste prej tij.
 Ne ditet e meparshme ai ishte bere hija e saj...kudo, ne rruge, ne biblioteke, ne shkolle...madje njehere ajo i kishte bertitur duke i thene ta linte te qete, por ai kishte keputur nje lule aty afer, ia kishte dhene duke buzeqeshur dhe me pas ishte larguar.S.s'kishte ditur si te reagonte ndaj ketij gjesti,sepse ne te vertete s'e priste.
Ndoshta do ta kishte harruar kete veprim te tij, sikur ai nje dite me pas te mos i kishte lene nje pusulle mbi liber,teksa po mesonte ne biblioteke."A e njihte ai hijen qe leshon buza jote mbi mjeker?"

 

M. mbylli me kenaqsi telefonin. Zeri i mikut te tij, qe perpiqej te dinte gjithnje e me teper mbi takimin e tyre, mbi cfare kishin thene, mbi menyren si e kishte pare ajo, si ishte e veshur, si kishte reaguar kur ai ishte afruar ta puthte, i ishte dukur tashme nje histori e stertreguar. Ne fund te fundit, perpara tij e kishte treguar ato detaje edhe gjate telefonatave te meparshme me miqte e tjere, ja perse ajo bisede iu duk pak e merzitshme dhe lehtesisht e parashikueshme. Natyrisht, kishin qeshur, kur ai kishte treguar se si ajo kishte veshur nje bluze qe nxirrte mire ne pah gjoksin e saj, qe sipas tij nen xhinset e saj ajo kishte harruar te vishte te mbathurat, ja perse fundshpina e saj i ishte shfaqur aq terheqese ne ate moment, por kishin qene te qeshura qe kishin perfunduar me te njejten lehtesi me te cilen kishin lindur.

Iu afrua pasqyres se dollapit dhe pasi filloi te veshtronte nga larg vetveten, afroi fytyren e tij prane saj teksa perkedhelte mjekren. Pastaj instiktivisht buzeqeshi, e provoi te rregullonte floket. "kjo buzeqeshje, kjo eshte celesi i suksesit tend" mermeriti me ze te ulet, dhe ne ate moment pa edhe syte e tij te qeshnin, te bindur per ate qe sapo kishte pohuar. Edhe ajo ne fund kishte rene pre e atij veshtrimi te nenqeshur, e nuk mund te ishte ndryshe. Ai qe ne fillim e dinte qe do duhej vetem me pak durim, vetem pak me teper mundim e me pas edhe ajo do dorezohej. E keshtu ndodhi. Madje tani e dinte, qe pikerisht ato me te veshtirat, ato ishin me pas me te zjarrtat. "Jane te gjitha njesoj" tha me ze, e qeshi serish i vetkenaqur...

 

 Mbylli deren dhe nxitoi hapat drejt dhomes se saj.Nuk donte qe gocat qe jetonin me te ta pikasnin dhe te fillonin nje nga ato bisedat e zakonshme, lodhese, te cilave do u pergjigjej ashtu si ndodhte shpesh kohet e fundit, shkurt dhe me fjale te pergjithshme, ne menyre qe te mos u lejonte te kuptonin qe mendja e saj bridhte shume larg prej aty.
 Sot R. perseri i kishte telefonuar."Ti je e vetmja me te cilen mund te flas, ti me kupton, me njeh me mire sesa njoh veten.E di qe ke per te mesuar,por te lutem,te lutem kam nevoje te te takoj!"Pas kesaj bresherie fjalesh ajo u kishte hedhur nje sy librave ne skrivanine e saj,"per te mesuar"-thoshte ai, s'e dinte per çfare po fliste, ajo kishte dite qe s'ishte ne gjendje te lexonte asnje fjale."Ok,po vij"-I ishte pergjigjur shkurt, per te evituar bresherine e lutjeve qe do vijonin.E dinte qe ai s'do e linte rehat nese s'do shkonte.
 E kishte gjetur ne dhomen e tij, mezi kishte dalluar silueten midis tymit."E mo,ke filluar ha inat me cigaret e" , i kishte thene duke kerkuar te gjente rrugen me te shkurter per te ballkoni,ndersa perpiqej te mos shkelte tavllen plot me mbeturina lufte."Me fal nese te bezdisa"-i kishte thene ai duke ndezur cigaren tjeter,"Jam konfuz dhe...", "...ti je e vetmja me te cilen mund te flas..bla bla bla"-ia kishte kthyer ajo ne tentativen ta bente te buzeqeshte, dhe ne fakt ja kishte dale mbane."Jam bere monoton e?"-kishte pyetur ai duke buzeqeshur."Ehe-i ishte pergjigjur ajo,-ndaj tani qe te me demshperblesh per monotonine tende, hajde dalim, se ketu po me merret fryma.Ajri i paster te ndihmon te kthjellohesh"

R. ndjeu nevojen e nje cigareje dhe ktheu koken drejt dhomes, por drita e zbehte qe depertonte nga jashte nuk i mjaftoi per te piketuar ku kishte humbur paketen. Me hamendje iu afrua komodines, po aty gjeti vec cakmakun. Pastaj iu afrua skrivanise dhe verberisht filloi te prekte gjithcka gjente siper saj, por edhe aty asgje. Ndjeu nje lloj nervozizmi te shtohej brenda tij e ngaqe nuk donte te ndizte driten e dhomes, sepse shoku i tij i dhomes , mund te zgjohej, iu afrua banjes dhe ndezi driten e saj. Drita qe vinte prej atje ishte edhe me e zbehte se ajo qe leshonin rruget, por e bashkuar me kete te fundit permiresonin vizibilitetin, aq sa i lejuan atij te dallonte nga larg hijen e paketes se tij te shtypur mbi shtrat.

Ai iu afrua krevatit, e mori, me gishterinjte qe i dridheshin nga pagjumesia e nga nervozizmi i meparshem ,qe nuk po tretej, terhoqi nje cigare dhe me cakmakun, qe shtrengonte ne doren e djathte prej disa minutash, e ndezi. Ndersa beri thithjen e pare provoi nje sensacion prehjeje brenda tij, por mjaftoi e dyta per ti rikthyer ate dhimbje gryke, qe e kishte detyruar te flakte ende ne gjysem cigaren e meparshme e ti shtonte ate ndjesi te vjelle qe kishte ore qe po e perndiqte. Per nje moment i shkoi ndermend te zbriste ne oborrin , por kur kujtoi zbrazetine qe kishte kaplluar prej oresh oresh korridoret e konviktit ndryshoi menjehere mendim. Ndoshta pati frike se ajo ndjenja e boshllekut do ta pushtonte akoma me teper, prandaj vendosi te "shijonte" thithjet e fundit te cigares ne banje i shoqeruar me leximin e ndonje faqeje te atij librit, qe kish me teper se nje muaj qe nuk hapte....

Ajo cope leter, sa shume e kishte  ngacmuar.Nuk i kishte ndodhur here tjeter ta emociononte keshtu nje i panjohur.Lidhja me R.disa vite me pare kishte ardhur krejt natyrshem, ata ishin rritur bashke.E kishte dashur! Kete s'e vinte ne dyshim, por tani kishte mbaruar...apo jo??!! Teksa i erdhi kjo pyetje ne mendje, u ngrit nga krevati me deshiren per t'ju larguar.Vaska ishte mbushur tashme, dhe duhet vetem te zgjidhte aromen qe do perdorte...mmmmm kjo zgjedhje i jepte kenaqesi."Kesaj radhe po zgjedh arome myshku"-mendoi ajo duke kujtuar karakteristikat e kesaj arome: e embel, delikate, qetesuese. Pikerisht per keto kishte nevoje ne kete çast. Derdhi aromen ne uje dhe filloi te zhvishej ngadale.Po ngadale hyri ne vaske duke shijuar nxehtesine e ujit neper kembe, ne bark, derisa iu dha teresisht ndjesive te kendshme perkedhelese te myshqeve.
 As vete s'e kishte kuptuar sesi kishte pranuar te takonte M.Nuk ishte tipi i saj, ishte kaq i ndryshem nga ...perse po i vinte serish ne mendje R.?? Ndoshta sepse ne te vertete ai ishte i vetmi mashkull qe kishte njohur ne jeten e vete.Edhe ai ne fillimet e lidhjes se tyre i kishte falur shume emocione,ai e kishte dashur dhe ishte perkujdesur gjithnje per te. Gjithshka kishte filluar te zbehej kur ajo kishte kerkuar prej tij te mos e trajtonte me si femijen me te cilen ishte rritur por si shoqe, si te dashur.Nuk kishte qene e thjeshte per S. ti thoshte lamtumire, por kishte ndjere peshen e monotonise, nevojen te zbulonte vetveten ne teresine e saj.
 

 

M. qendroi edhe per pak caste ashtu i shtangur perpara pasqyres, duke i leshuar here pas here buzeqeshje reflektimit te tij, ne kerkim te buzeqeshjes qe te ishte njekohesisht me e bukura edhe me intrigantja, me e embla dhe me e djallezuara, me misteriozja e me seksi. Ne fund i vetekenaqur, zhveshi bluzen e duke zhvendosur vemendjen e tij nga fytyra tek trupi i tij, filloi te luante me muskujt e gjoksit te tij. Kushedi nese ajo do refuzonte te perkedhelte lekuren e tij te njome, kushedi nese ajo do arrinte te bente serish indiferenten perpara kesaj mrekullie njerzore. "me siguri do beje mire mos ti thoje jo, ketij mikut ketu" i tha me ze te ulet pasqyrimit te tij teksa shtrengoi per nje cast penisin e tij. E per nje arsye fare te cuditshme teksa buzeqeshte pakuptuar, ju kujtua telefonata e pak minutave me pare.

Me veshtiresi ai u largua nga pasqyra, e me hap te ngadalte iu afrua frigoriferit. Pa mbyllur ende deren e tij, ai filloi te kafshonte nje molle qe ju duk pak me e hidhur se zakonisht. Pastaj vezhgoi perreth dhomen e ju drejtua stereos qe qendronte mbi etazherin, ne hapesiren e krijuar apostafat mes librave. E ndezi e filloi te kerkonte nje kenge qe ti pershtatej atmosferes, por nuk gjeti asgje qe ti pelqente, ja perse u detyrua ti kerkonte "meshire" radios e cila ne ate ore gjithnje transmetonte dicka te kendshme. Me pas iu drejtua shtratit, paharruar te mbyllte sirtarin e tavolines qe nuk iu kujtua perse e kishte lene hapur. U shtri, por ngaqe nuk u ndje shume komod, ngriti koken , pertheu jastekun e me pas qetesiht filloi te shihte tavanin. I shqetesuar dalloi nje merimange, qe duhet te ishte aty prej kohesh. "Neser duhet te kujtohem ta heq, neser kete tavan do ta shohesh ti zemer, e do ta kujtosh perhere besome" mendoi ai dhe ndjeu qe buzeqeshi serish.

 

R., i sigurt kesaj here per vendndodhjen e librit shtyu deren e banjes, e cila kerciti acarueshem dhe iu afrua raftit ku menjehere gjeti ate qe kerkonte. E terhoqi dhe ndersa iu ridrejtua banjes filloi ta shfletonte duke u perpjekur me kot te rigjente faqen e braktisur, por atij nuk i kujtohej asgje nga aqet e meparshme. Ky fakt nuk i solli shume trishtim kur mendoi se ne fund te fundit, funksioni i atij libri ate nate duhet te ishte qe ti lodhte syte e ti sillte ate te shume deshirueshmin e te shumepriturin gjume.

E ndersa vazhdoi te shfletonte shkujdesshem per te gjetur nje pjese interesante nga ku te fillonte leximin, mundesisht nje dialog, krejt papritur dicka ra nga libri e u mbeshtet mbi dyshemene ende te pathare prej dushit qe shoku i tij i dhomes si zakonisht kishte bere perpara se ti falej botes se endrrave. Ai e kuptoi menjehere se cfare ishte dhe u drodh. Per nje cast hezitoi ta ngrinte e ta shihte dhe thithi pakuptuar fort cigaren qe po i digjej mes gishterinjsh, aq fort sa iu mblodh nje lemsh ne gryke, qe e detyroi te kollitej derisa syte e tij u perloten. Nje moment me vone ai shtrengonte ne duar nje fotografi qe kishte bere se bashku me S. po ate vere, gjate periudhes qe kishin kaluar se bashku, buze detit.